Persoonlijk / Uit elkaar gaan zonder ruzie

Begin dit jaar schreef ik over een frisse start. Een nieuwe wind die door mijn leven waait. Nieuwe energie en nieuwe kansen. Ik gooide het roer drastisch om en besloot vorig jaar (2018) om uit elkaar te gaan met mijn vriend. Inmiddels mijn ex-partner. Een break up is nooit leuk en zeker niet als je langere tijd bij elkaar bent geweest. In ons geval bijna zes jaar. Zes jaar aan herinneringen, vakanties, mooie en minder mooie dingen. Je hebt het allemaal gedeeld. Maar voor ons was de koek gewoon op. Het was voor mij een proces van acceptatie om dat toe te willen geven. Maar ook een proces van zelf-liefde en zelfwaardering; weten wat je waard bent, waar je naar op zoek bent (the hunger) en wat je verdient, zonder daarover direct een mening te vormen over de ander.

Wat voor mij in ieder geval belangrijk was, was in ieder geval dat ik respectvol uit elkaar wilde gaan. Ik vind integriteit, eerlijkheid en blijven communiceren ontzettend belangrijk – en dat wilde ik ook hierin behouden. Wat er ook zou gebeuren. Uiteindelijk zijn we zonder ruzie uit elkaar gegaan – en daar ben ik stiekem een beetje trots op.

Mijn tips van onze break up deel ik hieronder.

Ook als jij degene bent die ermee wilt stoppen, kun je nare gevoelens hebben vanbinnen

Uit elkaar gaan is bijna nooit een gezamenlijke beslissing. Meestal komt het van één kant en de ander moet dat accepteren. Dat maakt het moeilijk voor degene die er wél mee door wilt gaan, maar wat vergeten wordt is dat het moed vereist om te zeggen dat je ermee wilt stoppen. En dat het iets is, waar ook de nodige (nare) gevoelens bij om de hoek komen kijken.

Het is nooit leuk om maanden-/jarenlang aan lief & leed af te sluiten. Ga daarom ook niet zeggen dat je van de hele relatie spijt hebt gehad. Dat is niet leuk voor jezelf en niet leuk voor de ander. Bedenk je altijd dat jullie relatie een wisselwerking tussen karaktertrekken en gedrag is geweest. Je hebt alleen invloed op je eigen gedrag en niet op dat van een ander. Heb je al die tijd dingen geaccepteerd van je (ex)partner en/of duidelijk aangegeven dat je dat niet meer wilde? Is je partner niet veranderd, en/of heeft je partner géén compromis gedaan? Dan mag je zeker als conclusie trekken dat jouw vraag/wens/behoefte niet op zijn of haar prioriteitenlijstje stond. En dat kan betekenen dat je geen toegewijde partner hebt gehad en je nu concludeert dat je meer verdient – en dus de juiste beslissing neemt.

Een uitzondering is het wanneer jouw vraag/wens/behoefte naar de ander toe onredelijk is (geweest). Als je partner dit niet heeft aangegeven vanwege communicatiestruggles (een ander issue, waar aan gewerkt kan worden), kun je dit zelf toetsen door het eens aan mensen in je omgeving voor te leggen. De reacties kun je in je opnemen en een eigen weg ermee inslaan. Waak er wel voor dat je niet alles over-rationaliseert. Jouw gevoelt telt nog altijd het meest. Als je je ergens niet lekker bij voelt, is het tijd voor verandering. En als die verandering niet komt, creëer je hem zelf.

Gevoelens van schuld, frustratie, teleurstelling, misschien zelfs woede… ze zullen allemaal langs komen tijdens een break up. Benoem ze, ga ermee aan de slag, maar uit het niet op de verkeerde manier naar de ander toe. Hoe je ermee aan de slag kunt gaan omschrijf ik hieronder.

Wees eerlijk naar jezelf – én naar de ander

Wie een relatie beëindigt doet dat vanuit een bepaalde reden. Mijn tip is: zorg dat die reden altijd vanuit jezelf komt en niet bepaald wordt door een externe factor. Met externe factor bedoel ik: je vriend(inn)en die je aanmoedigen weg te gaan, een geheime 2e relatie of je familie die jouw partnerkeuze niet accepteert. Het draait immers om JOUW geluk. En of jij gelukkig óf ongelukkig bent kun je alleen zelf bepalen.

Als je een relatie beëindigt, wees dan ook eerlijk naar jezelf toe: doe je dit, omdat het echt niet meer werkt? Is het gewoon niet (meer) waar je blij van wordt? Heb je de ander een eerlijke kans gegeven? Waar wordt je dan wél gelukkig van? Wat is het dat je wilt? Of wil je gewoon de tijd voor jezelf om juíst dat uit te zoeken. Probeer deze vragen voor jezelf zoveel mogelijk te beantwoorden, voordat je aan de ander aangeeft de relatie te willen beëindigen.

Heb je besloten om aan te geven dat je ermee wilt stoppen, ga dan ook lijsten vol met verwijten maken. Hou het zoveel mogelijk bij jezelf. Dit zal nooit 100% lukken, omdat er altijd wel de nodige frustraties naar boven komen in gesprekken, maar probeer dit op een respectvolle manier te benoemen. Laat je niet verleiden tot discussies over kleine frustratiepunten als je voor jezelf al hebt besloten dat je klaar bent met het grotere plaatje: de relatie als geheel.

Als er een ander in het spel is

Een ander in het spel maakt dingen emotioneel gezien ingewikkelder, omdat daar vaak de nodige emotie-uitbarstingen mee gepaard gaan. Zeker wanneer je partner erachter komt vóórdat je hebt aangegeven uit elkaar te willen gaan. Maar, zoals ik hierboven al schreef is het ook aan jou om uit te zoeken waarom je uit elkaar wilt. Als je van de één naar de ander springt, puur omdat je denkt er beter van te worden, is dat geen al te goede reden.

Wil je richting een lover rennen uit pure lust – en daarbij alles achterlaten? Bedenk je dan, dat lust meestal eveneens geen garantie is voor succes op de lange termijn in relaties.

Ons verhaal
Bij ons (bij mij en mijn ex-partner) kwamen er zelfs twee(!) andere personen in het spel. Ze verweefden in ons leven terwijl we nog samen woonden. Allebei wisten we al dat we uit elkaar zouden gaan, maar met een gezamenlijk koophuis moet je dan nu eenmaal nog wat zaken afwikkelen. Ik besloot op zoek te gaan naar een appartement – en hij zou ons koophuis houden. In de tussentijd ontmoette zowel ik iemand anders (onverwachts) als hij (ook onverwachts). Misschien komt het, omdat we er ons – allebei – iets meer voor open stelden.

Toch maakte dat het ook moeilijk. Hij liet zijn nieuwe meisje in ons huis slapen, één verdieping boven mij – met het nodige geluid van dien. Ik gebruikte de leaseauto van zijn zaak in onze vrije tijd om naar mijn vriend toe te rijden. Uiteindelijk, op een paar sneren na, hebben we er niet al te veel meer van gezegd naar elkaar toe. What’s the point? Snap je? Maar dat neemt niet weg dat het wel een hoop geduld vergt van beide partijen*. Geduld en soms even op je tanden bijten, zoekend naar een uitweg. Gelukkig vond ik redelijk snel een appartement en kon ik begin februari al verhuizen.

*Tot het redelijke uiteraard. Als iets écht onredelijk is, kun je er heus wel iets van zeggen.

Uit elkaar? Las een periode van rust in

Nadat ik verhuisd was hebben we elkaar niet zoveel meer gesproken. In ons geval moesten we wel contact houden i.v.m. administratieve dingen (rekeningen, hypotheek overname et cetera), maar we hebben het vooral bij praktische gesprekken gehouden. Omdat ik mijn Maine Coon poes bij mijn ex-partner heb gelaten stuurde ik daar nog wel eens berichtjes over: “Hoe gaat het met Snowy?“. Zijn nieuwe vriendin kon dat niet echt waarderen en dus heb ik die wens maar gerespecteerd. Ik heb de keus gelaten de poes daar te laten, omdat ik haar een klein(er) appartementje niet aan wilde doen. Hier kan ze niet naar buiten en dat was ze wel gewend. We woonden namelijk in een rijtjeshuis, vlakbij een dijk op een rustig erf. Die keuze is gemaakt en dus moet ik het afsluiten. Ik weet dat ze het goed heeft.

Na alles blijft dit wel mijn beste tip. Ben je uit elkaar? Gun elkaar dan de rust om het te verwerken en te accepteren. Dat maakt later dat je weer beter samen door één deur kunt – mocht dit nog nodig zijn.

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.