De kracht van keuzes

Het is vreemd dat we als kinderen in vrijwel AL-LES les krijgen, maar niet over hoe we met onze persoonlijke ontwikkeling om moeten gaan. Het was pas in mijn twintiger-jaren dat ik me hier echt mee bezig ging jouden. Ik begon met het lezen van boeken. Veel boeken. Boeken zoals ‘Mr. Mindset’ van Michael Pilarczyk. En Eckhart Tolle, Napoleon Hill, Mel Robbins, Tony Robbins (deze twee zijn niet verwant), Tim Ferriss, Hal Elrod enzovoorts. En biografieën, zoals die van Steve Jobs, vond/vind ik interessant. Héél interessant zelfs.

Het was pas toen ik deze boeken begon te lezen dat ik mijn eigen kracht begon te ontdekken. Ik verbaasde me, en nu nog steeds, over het feit dat deze boeken op géén van de literatuurlijsten van scholen staan. Waarom eigenlijk niet? Met hulp van deze boeken heb ik stappen kunnen nemen in mijn leven. Stappen naar een gelukkiger, dankbaarder leven. Ik zeg “met hulp van”, want uiteindelijk zijn het mijn eigen keuzes die de koers van mijn leven bepalen. Ik ben me dan ook steeds meer bewust gaan worden van de kracht van keuzes. Dat besefte ik me pas écht goed nu mijn leven compleet veranderd is de afgelopen maanden.

Die ene beslissing

Ik schreef begin dit jaar al over een nieuw begin. Over het beëindigen van een relatie. Ik maakte een keuze een daarop volgde een beslissing. Ik heb er lang over getwijfeld. Gek genoeg had ik alles. Een ideaalplaatje. Ik had letterlijk een huisje, boompje, beestje situatie voor mezelf gecreëerd. En waar een ander daar ontzettend blij mee zou zijn, voelde dit niet goed voor mij. Ik vroeg me regelmatig af of dit nou alles was? Moest dit de rest van mijn leven zo gaan? Thuiskomen na een lange dag werken, eten koken voor iemand die zelf de hele dag thuis hangt, naar de tour de france kijken met m’n hubby als enige vorm van liefdevol samenzijn (voor jouw informatie: ik heb niks, maar dan ook helemaal niks met wielrennen) en vervolgens douchen en naar bed.

Ik had vastigheid. En daar was ook alles mee gezegd.

Tot ik er genoeg van had. Die vastigheid heeft me nooit gedeerd. Ik ben niet iemand die voor veilig gaat. Doordachtzaam, dat ben ik wel. Maar ik hoef zeker geen dertig jaar hetzelfde te doen – nog geen vijf jaar zelfs. Ik had er vroeger al een hekel aan, dat we altijd naar dezelfde camping gingen, hoewel die camping echt gewoon 5-sterrenkwaliteit top was! Ik wilde afwisseling. Variatie.

Eind 2018 besloot ik dat mijn leven niet was zoals ik het wilde. Ik maakte de keuze om te vertrekken. Ik liet mijn huisje, boompje, beestje (snik, dat vond ik erg) en gigantische Weber barbecue achter. Die laatste had ik als verjaardagscadeau aan hem gegeven, maar hij voelde toch ook een beetje van mij. Ik had hem immers betaald. Ik koos voor een nieuw bestaan. Maar ik koos er ook voor nooit meer te accepteren wat ik eigenlijk helemaal niet wil, wat niet bij mij past en hoe ik zeer zeker niet behandeld wil worden. Zoals Tony Robbins het altijd zegt: “Je krijgt in je leven wat je tolereert”. En daarbij vulde mijn lifestyle coach op het werk aan: “Grenzen bedenk je niet, die voel je. Als het niet lekker voelt, durf dat gevoel dan ook te benoemen”.

Vijf maanden later: ik voel me anders

Inmiddels ben ik vijf maanden verder vanaf het moment dat ik vertrok. Het heeft allemaal even moeten bezinken, maar ik besef me nu pas hoe anders ik in mijn vel zit. Hoeveel gelukkiger ik ben. Hoe ik de vrijheid weer omarm. Hoe ik het leven weer optimistisch in zie. Ik heb een nieuw huis, een nieuwe auto, een nieuwe liefde en ik ben dichter tot mezelf gekomen. Dat laatste klinkt heel zweverig, maar ik zie er nu pas écht de waarde van in. Als je leven niet congruent is met wie jij diep van binnen bent – en al jouw verlangens – dan kun en zul je hoogstwaarschijnlijk een zeer ongelukkig leven leiden. Niet vanwege externe factoren, maar vanwege de keuzes die jij zelf maakt. Verkeerde keuzes.

Zoveel impact hebben keuzes dus. Je kunt elk moment beslissen een andere koers te varen. Maar je moet wel durven. Ik ben mezelf nog eeuwig dankbaar dat ik dit gedurfd heb. Ik heb immers maar één leven. En daarvan wil ik niet aan het einde zeggen: “Had ik maar…

Ik zeg liever: “Ach, misschien had ik dat niet of anders moeten doen, maar… at least I did it my way!“. En zo wil ik mijn leven leven. Met die gedachte altijd in mijn achterhoofd.

Wat is een keuze in jouw leven die jou altijd bijgebleven is?

Comments · 2

  1. Wow wat een mooi en inspirerend verhaal! Over iets meer dan twee weken word ik 18 en ik ben best wel bezig met wie ik ben en wat ik wil, omdat dit mijn leven is en zoals jij al zei: je hebt maar één leven. Ik besef het mij maar al te goed, maar het in de praktijk brengen is nog een ander verhaal… Echt super tof dat jij voor jezelf hebt gekozen en dat dat zo goed heeft uitgepakt! Doe je goed 🙂

  2. Dankjewel voor je lieve woorden Anne! Ik hoop dat je een heerlijke verjaardag hebt. En je kunt elke dag besluiten om voor jezelf te kiezen. Soms is het een beetje eng, omdat de mooiste dingen buiten je comfort zone liggen. Maar het brengt je zoooo ontzettend veel moois. Veel liefs!

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.